இலங்கையில் டெங்கு காய்ச்சல் மீண்டும் தீவிரமடைந்து, நாடு முழுவதும் பொதுச் சுகாதாரத்திற்கு பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது. ஆயிரக்கணக்கானோர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதுடன், உயிரிழப்புகளும் தொடர்ந்து பதிவாகி வருகின்றன. இந்தச் சூழலில், டெங்கு கட்டுப்பாட்டு தொடர்பாக அண்மையில் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வொன்று முக்கியமான புதிய கண்ணோட்டத்தை முன்வைத்துள்ளது. அந்த ஆய்வின்படி, டெங்கு பரவலைத் தடுக்க வேண்டிய பொறுப்பில் சுமார் 70 சதவீதம் அரசாங்க அதிகாரிகளின் நடவடிக்கைகளுடனும், குறிப்பாக வீதியோர வடிகால் அமைப்புகளின் பராமரிப்புடனும் தொடர்புடையதாக உள்ளது. அதேவேளை, வீடுகள், பாடசாலைகள் மற்றும் பணியிடங்கள் போன்ற தனிப்பட்ட இடங்களில் உருவாகும் ஆபத்து சுமார் 30 சதவீதம் மட்டுமே என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இருப்பினும், நடைமுறையில் அதிகாரிகள் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்தால், பெரும்பாலான கவனம் வீடுகள், அலுவலகங்கள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் சோதனைகள் நடத்துவதிலும், அங்குள்ள நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களை கண்டறிவதிலுமே செலுத்தப்படுகிறது. இது அவசியமான நடவடிக்கையாக இருந்தாலும், டெங்கு பரவலின் பிரதான மூல காரணிகளாகக் கருதப்படும் திறந்த வடிகால் அமைப்புகள் போதிய அளவில் கவனிக்கப்படுவதில்லை என்பதே ஆய்வின் முக்கியக் கருத்தாகும்.
நகரங்களிலும் நகர்ப்புறங்களை ஒட்டிய பகுதிகளிலும் உள்ள பல வீதியோர வடிகால்கள் திறந்த நிலையில் காணப்படுகின்றன. மழைக்குப் பிறகு அவற்றில் நீர் தேங்கி நிற்பதும், கழிவுகள் குவிவதும் வழக்கமான ஒன்றாகிவிட்டது. இந்தச் சூழல், டெங்கு நோயைப் பரப்பும் ஈடிஸ் எஜிடிஸ் நுளம்புகள் பெருகுவதற்கு மிகவும் ஏற்ற இடமாக மாறுகிறது. இவ்வாறான வடிகால் அமைப்புகள் முறையாக மூடப்பட்டு பராமரிக்கப்பட்டால், டெங்கு பரவலைக் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று ஆய்வாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
டெங்கு ஒழிப்பில் பொதுமக்களின் பங்களிப்பு முக்கியமானதுதான் என்றாலும், அடிப்படை உட்கட்டமைப்புகளைச் சீரமைப்பதே நீடித்த தீர்வாக இருக்கும் என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
2026 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை கடுமையான டெங்கு பரவலை எதிர்கொண்டு வருகிறது. இதுவரை 70000க்கும் அதிகமான தொற்றாளர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளதுடன், 42 உயிரிழப்புகளும் பதிவாகியுள்ளன. மேல் மாகாணமே அதிகம் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியாகத் தொடர்கிறது. கொழும்பு மற்றும் கம்பஹா மாவட்டங்களில் மட்டும் மொத்த நோயாளிகளில் 40 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் பதிவாகியுள்ளனர். இதேவேளை, களுத்துறை, கண்டி, மாத்தறை, இரத்தினபுரி மற்றும் காலி உள்ளிட்ட மாவட்டங்களிலும் நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து உயர்ந்து வருகிறது.பூந்தொட்டிகள், பயன்படுத்தப்படாத டயர்கள், திறந்த நீர் சேமிப்பு பாத்திரங்கள், கட்டுமானப் பகுதிகள் மற்றும் வடிகால் அமைப்புகள் ஆகியவைஇந்த நுளம்புக்கான முக்கிய இனப்பெருக்க இடங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. இந்த ஆண்டின் அதிகரித்த பரவலுக்கு பருவமழை, வேகமான நகரமயமாக்கல் மற்றும் புதிய டெங்கு வைரஸ் வகையின் தோற்றம் போன்ற காரணிகள் பங்களித்திருக்கலாம் என மருத்துவ நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
நிலைமையின் தீவிரத்தை கருத்தில் கொண்டு தேசிய டெங்கு கட்டுப்பாட்டுப் பிரிவு பல்வேறு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்து வருகிறது. அதிக ஆபத்துள்ள 142 சுகாதார மருத்துவ அதிகாரி பிரிவுகள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. நுளம்பு உற்பத்தி இடங்களை அழித்தல், புகை விசிறல் நடவடிக்கைகள், விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் மருத்துவமனைகளின் சிகிச்சை வசதிகளை மேம்படுத்துதல் போன்ற பணிகள் தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சில கல்வி நிறுவனங்கள் தற்காலிகமாக இணையவழி கற்றல் முறையையும் பின்பற்றுகின்றன.
எனினும், நிபுணர்கள் வலியுறுத்தும் முக்கியமான செய்தி ஒன்றுதான். டெங்கு ஒழிப்பில் வீடுகளை மட்டும் சோதனை செய்வது போதுமானதல்ல. திறந்த வடிகால் அமைப்புகளை முறையாக மூடுதல், அவற்றை அடிக்கடி சுத்தம் செய்தல் மற்றும் தேங்கிய நீர் உருவாகாமல் பராமரித்தல் ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும். அரசாங்கத்தின் உட்கட்டமைப்பு பராமரிப்பும், பொதுமக்களின் ஒத்துழைப்பும் இணைந்தால்தான் டெங்கு பரவலை நீடித்த வகையில் கட்டுப்படுத்த முடியும். டெங்குவை எதிர்கொள்வது சுகாதாரத் துறையின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; திட்டமிட்ட நிர்வாகமும் சமூகப் பங்களிப்பும் இணையும் போது மட்டுமே இந்தப் பொதுச் சுகாதார அச்சுறுத்தலை வெற்றிகரமாகக் குறைக்க முடியும்.
